Crnogorska pravoslavna crkva – zašto je njen prvi vođa Antonije Abramović prognan iz Američke crkve, i kako je umešana pedofilija?

Društvo

Takozvana Crnogorska pravoslavna crkva, kanonski nepriznata i bespravno stvorena, nastala je 1993. godine, a kao nevladina organizacija je prijavljena 17. januara 2003. Nastala je uz pozivanje na opšte odredbe iz Zakona o vjerskim slobodama, koji je prestao da važi 1992. donošenjem Ustava Crne Gore. Prvi vođa ove organizacije bio je Antonije Abramović.

Abramović (16.07.1919 – 18.11.1996.) je bio sveštenik Američke pravoslacne crkve koja je autokefalnost dobila od Ruske pravoslavne crkve. Biva raščinjen 1993. i zabranjuje mu se vršenje svešteničkih radnji; 1994. lišen je svešteničkog čina, a 1995. izopšen je iz Crkve. Razlog tome je lažno predstavljnje kao vikarni edmontonski episkop iako je najviši čin koji je stekao u crkvi bio znatno niži – arhimandrit. Episkop APC Serafim Storhajm pod čijim okriljem je delovao Abramović osuđen je više godina kasnije za pedofiliju.

U vreme kada se Abramović proglašava mitropolitom CPC izlaze u javnost informacije da državni organi poseduju dokumentaciju o nedoličnim radnjama Abramovića koje su se događale baš u vreme njegovog delovanja pod okriljem Serafima. Abramović do svoje smrti 1996. godine nikada nije stekao arhijerejski čin bilo koje vrste i ostao je izopšten iz pravoslavne crkve zbog svojih anticrkvenih aktivnosti. Abramovića je nasledio Miraš Dedeić koji se proglasio mitropolitom Mihailom.

Serafim Storhajm, u čijoj službi je radio Abramović 2010. godine biva optužen za pedofiliju. Prema presudi kanadskog suda, krivični prestupi Serafima Storhajma su se događali dvadesetak godina pre sudskog procesuiranja, dakle upravo u vrijeme kada je pod njegovim okriljem služio i Abramović.

Na Lučindan, 31. oktobra 1993. godine, Abramović se odazvao pozivu nevladinih organizacija i političkih partija koje su zagovarale crnogorsku državnu nezavisnost i crkvenu autokefalnost. Na zboru koji je održan na Cetinju, a u čijoj je organizaciji glavnu ulogu imao Liberalni savez Crne Gore, Abramović je aklamacijom proglašen za vjerskog poglavara novostvorene Crnogorske pravoslavne crkve, sa titulom: arhiepiskop cetinjski i mitropolit crnogorski.

 

Miraš Dedeić diplomirao je na Teološkom fakultetu u Beogradu. Rukopoložen je za sveštenika SPC 1988. u Beču. Bio je paroh Carigradske patrijaršije u Rimu. SPC ga je 1990. raščinila zbog teških zloupotreba svešteničkog čina i mnogih kanonskih prestupa. Miraš je svoj rad nastavio pri Carigradskoj patrijaršiji. 1994. godine mitropolit Carigradske patrijaršije za Italiju Spiridon ga je stavio pod zabranu činodejstva, zbog optužbe njegove bivše supruge za preljubu.

Naredne 1995. Miraš šalje pismo mitropolitu SPC zagrebačko-ljubljanskom gde moli da ga SPC primi nazad i gde odluku Spiridona pravda time što je pokušao da organizuje srpsku crkvenu opštinu u Rimu. SPC ga odbija. Tokom rada u Rimu Dedeić se ponosio srpstvom. Svoje sledbenike nazivao je decom Svetog Save i potomcima kneza Lazara, proslavljao je i Vidovdan. 1997. godine vaseljenski patrijarh Vartolomej lišava ga svešteničkog čina a 2000. o tome piše i tadašnjem predsedniku Milu Đukanoviću o tome.

Pošto su i SPC i Carigradska patrijaršija bacile anatemu na Miraša on se proglasio za mitropolita takozvane Crnogorske pravoslavne crkve i tako se predstavlja i danas.

 

CPC je, kao i samo njeno stvaranje, degutantna zbog više faktora. Monahinjama SPC je oduzela krov nad glavom, (zamalo) vernicima manastire koje su branili vekovima, Srbima iz Crne Gore pravo. Iz svih zlodela koje proističu iz nje jedno je jasno – kakvi osnivači, takva i crkva.

Autor: Erna Bugarin

Ostavite odgovor

Vaša adresa e-pošte neće biti objavljena. Neophodna polja su označena *