Srednjovekovni junak- Zmaj Ognjeni Vuk

Društvo

Vuk Grgurović Branković rođen je oko 1438. godine, bio je jedan od najpoznatijih srpskih junaka srednjeg veka. Potomak je ugledne porodice Branković, sin Grgura Brankovića, unuk despota Djuradja i praunuk Vuka Brankovića sa kojim deli ime, poznatog po legendi da je izdao cara Lazara na Kosovu polju.

Veruje se da je Zmaj Ognjeni Vuk rođen na dvoru u Smederevu oko 1438. godine, ne zna se ko mu je bila majka ali se sumnja da je bio vanbračno dete Grgura Brankovića. Vuk je bio srpski despot, pripadnik viteškog reda zmaja koji je za života izgradio ratni integritet a njegova hrabost učinila je da postane legenda i mit u srpskoj epskoj književnosti. Pored toga što je izgradio veliki ugled u srpskom narodu, Vuk je bio ugledan i u Ugarskoj kao i u Osmanskom carstvu protiv koga je ratovao. Oko 1464. godine Vuk prelazi na teritoriju Ugarske gde mu ugarski kralj Mateja dodeljuje posede na teritoriji današnjeg Srema i despotsku titulu. Zmaj Ognjeni Vuk bio je junak bez straha, ratovao je zajedno Ugarskom protim Čeha, Poljaka i najviše protiv Osmanlija. U bitkama osvojio je Šabac, Zvornik, Srebrenicu, teritoriju današnjeg Sarajeva, a 1481. omogućio je i prelazak ugarskoj vojsci na tlo Srbije sa kojom je došao sve do Kruševca. Vuk nije bio samo ratnik već i diplomata, bio je posrednik u pregovorima izmedju austrougarske i osmanskog carstva i želeo je da obnovi srpsku despotovinu, smatramo ga poslenjim srpskim vitezom.

I posle njegove smrti 1485. godine nastalja da bude noćna mora za turke, priče kažu da je 40 dana posle smrti ubijao Turke, kažu da se pojavo i za vreme Prvog svetskog rata kada je austrougarski odred nestao u živom blatu, nedaleko od njegovog zamka u Kupinovu, takođe se priča da se pojavio i pred kraj Drugog svetskog rata kada je nestao nekoliko nemačkih vojnika. 

 

Autor: Dragana Dragičević

 

Ostavite odgovor

Vaša adresa e-pošte neće biti objavljena. Neophodna polja su označena *