Posledji Jugosloven

Društvo

Konstantin Koča Popović je rođen 14. marta 1908. godine u Beogradu, u bogatoj trgovačkoj porodici, od oca Aleksandra i majke Ruže, rođene Zdravković. U svojoj četvrtoj godini života, 1912. godine, sa roditeljima se odselio u Švajcarsku, gde su neko vreme živeli. Gimnaziju je završio u Beogradu 1926. godine, a zatim je otišao na odsluženje vojnog roka. Koča Popović je završio Školu rezervnih artiljerijskih oficira Vojske Kraljevine Jugoslavije u Sarajevu 1927. godine i iste godine je proizveden u čin artiljerijskog potporučnika.Popović posle odsluženja vojnog roka ponovo odlazi u Švajcarsku, pa zatim u Francusku gde na Sorboni studira filozofiju. Popović se za vreme studija u Parizu priključio nadrealističkom pokretu. Diplomirao je filozofiju 1932. godine. Iste godine je u Jugoslaviji unapređen u čin artiljerijskog poručnika.U Parizu, na Sorboni, Koča se kretao u nadrealističkim krugovima, u levičarskom svetu pesnika, književnika i umetnika. U španskom građanskom ratu stekao je čin artiljerijskog kapetana Republikanske vojske. Bio je najpopularniji partizanski komandant, drukčiji od svih ljudi iz Titovog najužeg okruženja. Stari partizan i pjesnik Vladimir Nazor rekao je za njega: „Koča je čudo među nama“.Posle rata je bio načelnik Generalštaba, ministar inostranih poslova, potpredsednik Republike i član Predsedništva SFRJ. Umro je u Beogradu 20. oktobra 1992., na dan oslobođenja glavnog grada nekadašnje države. Po sopstvenoj želji, kremiran je i sahranjen bez ikakvih počasti, govora, venaca i okupljanja. Poznate su njegove izjave kao npr:“Bašibozluk, bagra i brabonjci ustali da obnove Dušanovo carstvo. Srbi su samo protiv onoga ko bi hteo da ih makar malo opameti, a oduševljeno kliču svakome ko ih još više zaglupljuje, unazađuje i unesrećuje. Žalosno je što su Srbi u civilizacijskom i kulturnom pogledu ostali na nivou na kome su bili pre sto godina. Oni nisu u sukobu sa svetom, već sa samima sobom, vraćajući se na šajkaču i opanak iz kojih su jedva izašli. Bio sam i ostao Srbin, ali nisam bolesna zadribanda i Srbenda. Takvi su izdali i osramotili srpski narod i narugali se njegovoj stvarnoj istoriji.“ – gde se vidi da je sa gnušanjem gledao na bujanje srpskog nacionalizma. Koča Popović je objavio mnoštvo nadrealističkih spisa i članaka između dva rata, među kojima:Odlomci ulice Prodana sudbina, 1930. Pohvala osrednjosti, 1930.U tom periodu je sa Markom Ristićem objavio jedno od najznačajnijih programskih spisa srpskog nadrealizma:

Nacrt za jednu fenomenologiju iracionalnog, 1931.Protiv rastućeg fašizma:Uloga fašizma u savremenom društvenom zbivanju, „Naša stvarnost“, novembar-decembar 1936.Odgovor na Krležin Dijalektički antibarbarus:Ratni ciljevi dijalektičkog antibarbarusa, 1940.Nakon drugog svetskog rata, izdvajamo najznačajnije:Dnevnik o ratnom putu Prve proleterske brigade, 1946.Revision du Marxisme-Leninisme au sujet de la guerre de liberation en Yougoslavie, 1949.Za pravilnu ocenu oslobodilačkog rata naroda Jugoslavije, 1949.Beleške uz ratovanje, 1988.I izdvajamo neke od najpoznatijih Kočinih citata:„U ovom trenutku ne vidim ni jedan uverljiv razlog da vjerujem u miran rasplet jugoslavenske krize.“„Glavni centri moći sve više zavise od rastućih i uveliko naoružanih proustaških i pročetničkih, na sve spremnih agresivaca, čije je usmerenje u biti fašističko.“„Paralele između Miloševića i Tuđmana se prepoznaju po tome što veruju u silu i propagandu, a neistomišljenike teško podnose.“Konstantin Popović ostaće nam upamćen kao školovani oficir i filozof, istaknuti nadrealistički pesnik, književnik, partizanski vojskovođa, jugoslovenski diplomata, junak socijalističkog rada, narodni heroj Jugoslavije i potpredsednik Jugoslavije.

Autor: Marija Radojičić

Ostavite odgovor

Vaša adresa e-pošte neće biti objavljena. Neophodna polja su označena *