Milo Đukanović – vlast kao svetinja ; 1. deo

Politika

Istraživanja iz 2019. godine utvrdila su da se Crne Gore pre Mila Đukanovića ne seća 52% građana, odnosno 324.000 stanovnika. U januaru 1989. godine Milo Đukanović i Momir Bulatović su uličnim demonstracijama nasilno preuzeli vlast uz podršku Slobodana Miloševića. 52% stanovnika Crne Gore danas tada je imalo manje od 10 godina, ili se još uvek nisu ni rodili. Od tog trenutka Milo Đukanović upravlja državom kao svojim privatnim posedom, a odnosi i sastav vlasti i opozicije su gotovo isti.

Da je Đukanoviću vlast ušla u krv još kao mladiću dokazuje činjenica da je postao član Saveza komunista 1979. godine, kada je napunio 18 godina. Savez komunista 1992. godine menja ime u Demokratska partija socijalista, a i Milo napušta svoje komunističke ideale. Zvanični povod za promenu vlasti bila je  ugroženost Srba i Crnogoraca na Kosovu i Metohiji od strane albanskih nacionalista i slabe reakcija tadašnjih vlasti. U februaru 1991. godine formira se vlada i Đukanović postaje tada najmlađi premijer u Evropi sa samo 29 godina. U tom trenutku, Đukanović nema dana radnog iskustva iza sebe, a on i njegova porodica žive skromno kao podstanari. 

Photo: vijesti.me

Republika Srbija i Republika Crna Gora 28. aprila 1992. godine stvaraju Saveznu Republiku Jugoslaviju i postaju potpora jedna drugoj tokom rata. Kao jedan od najglasnijih i najponosnijih Srba istakao se upravo Đukanović. Izjave poput one da „Srbin nikada više neće biti rob“ i da mu se „zbog šahovnice smučio šaj“, samo su neke kojima je produbljivao razdor između ova dva naroda, zauzimajući ekstremističke stavove. Jedan od njegovih najvećih protivnika u zemlji u tom trenutku postaje Jevrem Brković, kojeg je proterao iz Crne Gore zbog antisrpskih pogleda i potenciranja crnogorstva. Liberalnu partiju je optuživao za separatizam, da bi 14 godina kasnije preuzeo njihove ideje i stvorio nezavisnu Crnu Goru

Usled rata na celoj teritoriji Balkana, Crna Gora je zbog svog položaja postala leglo šverca i brojnih drugih kriminalnih aktivnosti. Industrija u državi je potpuno zamrla, a budžet se punio prihodima od šverca cigara koje je ni manje ni više predvodio Đukanović. Šverc je od nekada skromnih političara stvorio milionere, a saznanja o saradnji sa italijanskim mafijama poput Kamore obišla su svetske medije. Zbog zastarelosti slučaja Đukanović nikada nije zvanično osuđen, iako je njegova ulogu nemoguće osporiti. 

Srpstvo je jedna od najistaknutijih osobina Đukanovića sve do 1996. godine, kada se svojim prijateljstvom sa Vukašinom Marašom počeo udaljavati od Miloševićeve politike i doskorašnjeg saradanika Momira Bulatovića. Nakon kraćeg razgovora sa Marašem, kod njega se po prvi put javila ideja o odvajanju Crne Gore i uspostavljanju nezavisne države. Do pravog raskola i političkih nemira dolazi 1997. godine, kada Bulatović napušta DPS. Ubrzo nakon toga dešavaju se predsednički izbori na kojima Đukanović pobeđuje Bulatovića veoma malom razlikom. Izbore su pratile brojne neregularnosti, što je već tada pokazalo kakva će biti njegova vladavina, do dana današnjeg. 

Photo: in4s.net

24. marta 1999. godine, NATO je započeo bombardovanje Jugoslavije. U Crnoj Gori je poginulo 10 osoba, a optužbe da je Đukanović molio članice NATO saveza da ne bombarduju Crnu Goru, jer i on želi da se otarasi Miloševića. Danas se u Crnoj Gori ne obeležava godišnjica bombardovanja, a opozicione stranke, naročito Demokratski front svake godine na ovaj dan podsećaju na izdaju koju je Đukanović priredio SRJ. Crna Gora je 2017. postala članica saveza NATO, kao prva zemlja čiju je teritoriju taj savez bombardovao. 

Kratko nakon bombardovanja, Crna Gora se odriče dinara kao valute, i prelazi na nemačke marke, čime je učinila još jedan korak u distanciranju od Srbije. Da njegova politika nema drugu ideologiju do one da je vlast svetinja, uvidelo se i po narednim koracima u kojima i dalje nije želeo da pregovara o razgraničenju sa Srbijom, već je postepeno jačao crnogorsku državnost i radio na razvoju nacionalnog, crnogorskog identiteta. 

Autor: Aleksandra Aničić

Ostavite odgovor

Vaša adresa e-pošte neće biti objavljena. Neophodna polja su označena *